Onderzoek aan de Texas A&M University duidt op een alternatieve methode bij de behandeling van manken bij zeugen die tegelijk efficiënt is en minder antibiotica vraagt.
Dr. Brandon Dominguez van de Texas A&M University onderzocht in zijn recente studie het effect van een nieuwe behandeling tegen manken bij zeugen. De aandoening wordt in vele gevallen veroorzaakt door een bacteriële vorm van artritis. De traditionele behandelingswijze bestaat dan ook uit het toedienen van antibiotica. Dit gebeurt via injecties in de nek van het dier. Dominguez vergeleek die traditionele methode met de alternatieve techniek ‘regionale intraveneuze perfusie’ (RIP), zie foto.
RIP is een techniek die al gebruikelijk is bij grote zoogdieren, zoals rundvee en paarden. Bij de behandeling wordt het antibioticum direct in een ader in de poot van het dier geïnjecteerd. De poot wordt tijdelijk afgebonden door middel van een verband, zodat het geneesmiddel zich enkel verspreidt op de plaats waar de infectie zich voordoet. Het voordeel van deze techniek is dat er minder antibiotica nodig zijn. Dit levert niet alleen een economisch voordeel voor de veehouder op, maar vermindert ook de kans op resistentie.
In het onderzoek werden 20 zeugen behandeld tegen mank lopen, waarvan 9 met de traditionele methode en 11 via RIP. In beide groepen werd hetzelfde antibioticum, lincomycine, gebruikt. De behandeling duurde telkens 28 dagen. De resultaten gaven aan dat er geen significant verschil was in de uitkomst en de duur van de behandeling. In enkele individuele gevallen werd wel vastgesteld dat RIP een sneller resultaat opleverde. De onderzoeker concludeert dan ook dat RIP een effectieve, alternatieve methode vormt in de behandeling van manken bij zeugen.
