Sinds 1 september 2020 zit varkenshoudster Lies Bernaerts (28) in de commanditaire vennootschap met haar ouders. In verband met een kritische depositie waarde (KDW) van maximaal zestien kilogram per hectare in de regio Kalmthout (provincie Antwerpen, België) wil de familie op één locatie twee stallen nieuw bouwen met achter de stal een biobed. Een van de stallen is al toekomstproof met de chemische luchtwasser die er inmiddels achter staat. Ook in de stal probeert de familie het stalklimaat continu te verbeteren.
Van de commanditaire vennootschap is Lies Bernaerts wat het bedrijf in Kalmthout betreft de beherende vennoot. Ofwel ze runt deze locatie, een gesloten bedrijf met 200 zeugen, volledig zelf. De andere locatie van familie Bernaerts in Wuustwezel (provincie Antwerpen) met 330 zeugen gesloten wordt gerund door vader Koen Bernaerts. Lies: “We zouden graag alles op één locatie hebben, dus ons bedrijf met 330 zeugen naar onze locatie in Kalmthout verhuizen. Maar door de nieuwe Vlaamse stikstofwetgeving is het nog maar de vraag of het er ooit van zal komen.
Het is net als in Nederland, de drempelwaardes liggen ontzettend laag.” Naast de 200 zeugen liggen er in Kalmthout nog duizend biggen (tussen de zeven en 25 kilogram) en 2.300 vleesvarkens. Lies Bernaerts studeerde af als bio-ingenieur aan de Universiteit Gent in België, een vijfjarige opleiding.
“Zet nieuwe stal maar voor mij”
Dat familie Bernaerts de locatie in Kalmthout kocht in 1998 had in die tijd al te maken met het feit dat ze in Wuustwezel moeilijk konden uitbreiden. Lies: “De biggenprijzen waren goed in die tijd, vandaar dat we deze locatie in Kalmthout konden aankopen. Nu run ik deze locatie dus, mijn ouders helpen af en toe mee of passen op onze twee kinderen. Ze zijn nog heel klein, maar het kan natuurlijk zo maar zijn dat ze het ooit over gaan nemen.”
De liefde voor het eigen varkensbedrijf werd bij Lies vooral gevoed toen vader Koen in 2009 de nieuwe vleesvarkensstal bouwde, geheel omdat Lies dat wilde. “Mijn vader vroeg zich af wie de nieuwe stal zou gaan runnen die hij wilde bouwen als hij met pensioen zou gaan. Ik zei toen: Pa, zet die stal maar voor mij, ik ga verder met de varkenshouderij.” In deze nieuwe vleesvarkensstal met achter de stal een chemische luchtwasser kwamen 1.500 vleesvarkens.
Na deze nieuwbouw is er geen nieuwe stal meer gebouwd tot nu toe. Familie Bernaerts is echter van plan om de twee oude stallen op de locatie in Kalmthout te slopen en er twee nieuwe voor terug te bouwen. Echter, in verband met een kritische depositie waarde (KDW) van maximaal zestien kilogram per hectare in de regio Kalmthout moet er dan wel een ammoniak/stikstofreductie behaald gaan worden van minimaal zeventig procent.
Vlaamse varkenshouderij op slot
Lies: “Momenteel kan er overigens vrijwel niets, omdat de Vlaamse varkenshouderij zo goed als op slot zit. Maar zodra het slot er af gaat, willen wij proberen een vergunning aan te vragen. In 2024 zijn in België ook weer verkiezingen, dus mogelijk wordt er tot dan helemaal niets beslist.” Om reducties van zeventig procent te kunnen behalen, kan familie Bernaerts kiezen voor een luchtwasser of een biobed. Lies prefereert een biobed-systeem omdat een dergelijk systeem minder energie en water verbruikt dan een luchtwasser. Dus een biobed-systeem is duurzamer en milieuvriendelijker. “Welk merk biobed het wordt moeten we nog bekijken, dat weten wij nog niet.”
Werking biobed
In België is, naast een luchtwasser, ook een biobed een officieel erkende luchtbehandelingstechniek (bekend onder de code S-3). Bij een biobed wordt een luchtstroom door een bed van biologisch materiaal geblazen. De aanwezige bacteriën in dit biobed zorgen onder meer voor een reductie van geur, ammoniak (stikstof) en fijnstof. Wel is onderhoud een cruciale factor voor een goed werkend biobed. Lies:
“De nieuwste vleesvarkensstal uit 2009 heeft een luchtwasser als ammoniak-emissie-arm systeem. Wanneer wij de andere twee stallen op onze locatie in Kalmthout nieuw mogen bouwen, dan zouden wij opteren om deze uit te rusten met een biobed-systeem. Een biobed-systeem reduceert trouwens ook fors de geur uit de stallen.” Mogelijk moeten ook alle stallen in Wuustwezel AEA (ammoniak emissie-arm) uitgevoerd worden. Lies: “Dan zou een biobed-systeem ook onze voorkeur hebben, maar dat is nog niet zeker. Of we dat gaan doen, hangt af van de wetgeving, dus of het verplicht wordt.
Dit is een artikel uit vakblad Varkensbedrijf. Wilt u meer lezen? Abonneer u dan direct!
Tekst en beeld: Dick van Doorn
