Sp.a wijst in de eerste plaats op het falend mestbeleid, hoewel de partij naar eigen zeggen met Norbert De Batselier pionierswerk verrichtte ten tijde van het eerste Mestactieplan (MAP). Vijf MAP’s later zijn de cijfers nog altijd niet goed, volgens sp.a vooral omwille van een te complex mestbeleid voor veel te veel intensieve veehouderij op veel te weinig grond.
Naast de negatieve impact voor het milieu, volgt uit dat beleid ook een negatieve impact voor de landbouwer zelf. Hij krijgt geen loon naar werken meer maar moet zich steeds verder in de schulden steken omwille van de grote projecten die hij moet neerzetten. Voor een kleinschalig project krijgt hij immers geen lening meer bij de bank.
De oplossing voor de sp.a ligt in de begeleide afbouw van de industriële veestapel en een ommezwaai met volle steun voor duurzame, familiale landbouw en dat met voldoende aandacht en opwaardering van de korte keten.
De overheid moet daarin een prominente rol spelen en terug de dirigent worden door in te zetten op kleinschalige landbouw, de korte keten maar ook door in te grijpen op de prijsvorming. En ze moet het aanbieden van plantaardige alternatieven maximaal steunen en de spelregels daarrond durven op te leggen.
De financiering van dit alles moet onder andere komen door de 130 miljoen euro die nu jaarlijks door de verschillende actoren ingezet wordt om het mestbeleid te bekostigen, anders toe te wijzen.
Vermits het Vlaamse landbouwbeleid sterk beïnvloed wordt door het landbouwbeleid op Europees niveau, wil sp.a in Europa een prominente rol spelen.
Bron: Hilde De Wachter in de reeks ‘Hoe duurzaam moet het landbouwbeleid worden na 26 mei 2019?’. Die kwam tot stand met steun van de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling.
