Net als bij naaldloos vaccineren gebeurt ook intradermaal vaccineren zonder indringing. De entstof wordt net onder de huid achtergelaten.
De intradermale techniek is niet nieuw. De eerste toepassingen dateren al vanaf midden jaren 90. Maar een goede reputatie heeft intradermale vaccinatie destijds niet opgebouwd. Als gevolg van falende injectietechniek bleef het vaccin deels op de huid liggen. Inmiddels is de techniek flink verbeterd en bieden nieuwe communicatietechnologieën de mogelijkheid om de effectiviteit van de vaccinatie te meten, zelfs tot aan de slachtlijn.
Vanuit immunologisch standpunt is er geen argument tegen intradermaal vaccineren, stelt Dominiek Maes (UGent). “De entstof wordt beter gepresenteerd aan de cellen die de immuniteit aanjagen. Deze bevinden zich net onder de huid.”
Immunologisch heeft intradermale toediening een voordeel, maar doordat de entstof met intradermale techniek direct met de afweercellen in contact gebracht wordt, geven producenten van geregistreerde intradermaal toedienbare vaccins aan dat er wellicht eerder gevaccineerd kan worden. De afweeropbouw dankzij vaccinatie wordt namelijk niet verstoord door de nog aanwezige maternale immuniteit.
Ook qua bioveiligheid biedt intradermaal vaccineren een plus ten opzichte van vaccineren met een naald. Het verslepen van besmetting met een naald is een reëel risico en een onjuiste vaccinatie door het gebruik van een te lange of te korte naald wordt via intradermale techniek uitgesloten.
Voor meer informatie lees de ‘Focus op vaccinatie’ in Varkensbedrijf editie oktober 2016.
Bron: Varkensbedrijf België – oktober 2016
