Ook in de varkenshouderij is er nu een techniek die toelaat de zeugen volautomatisch te controleren op bronstigheid. Meer zelfs, de technologie stelt ook het inseminatiemoment voor. De Pigwatch is nu helemaal klaar voor de praktijk. Bert Wauters, een jonge varkenshouder uit Sleidinge (Oost-Vlaanderen), werkt er al sinds april 2016 mee. Hij vertrouwt er inmiddels blindelings op.
Net als in de melkveehouderij – waar stappentellers de basis vormen van de geautomatiseerde bronstcontroletechniek – is ook de Pigwatch gebaseerd op bewegingssensoren. Die zitten in de dekstal, a rato van drie stuks per zeug, onderaan een metalen balk die boven de rug van de zeugen doorloopt. Een aantal lichtjes op de balk geven de varkenshouder de vereiste signalen. De datastroom wordt via een kabel en software-eenheid aan een centrale computer doorgegeven. Die ‘vertaalt’ het geheel in een grafiek die, vaak na een draadloze overdracht, het verloop van de cyclus van de betrokken zeug in beeld brengt op de computer waarop de varkenshouder in zijn kantoor dagdagelijks zijn zeugenstapel opvolgt. Middels een groene lijn wordt het precieze inseminatiemoment voorgesteld.
De Pigwatch is een product van de firma Ro-main uit Quebec (Canada), die o.a. ook de Contact-O-Max – een box waarmee zoekberen voor de zeugen worden rondgereden – aanbiedt. In onze regio wordt de Pigwatch inmiddels door NoHow-INVE gepropageerd. In 2008 werd de technologie voorgesteld op de Bretoense beurs SPACE. De software was destijds nog in Italiaanse handen; de hardware lag toen al volledig bij de Canadezen.
Michel Loicq, de dierenarts van NoHow, volgt de ontwikkelingen sinds 2010 op de voet. Geïntrigeerd door de mogelijkheden zette hij in april 2011 een eerste praktijkproef op getouw in Pepingen (Vlaams-Brabant). Er bleken toch nogal wat ‘haken en ogen’ aan een praktische implementering te zitten. Noodzakelijke aanpassingen aan de software lieten te lang op zich wachten. Dat veranderde in 2014 toen de Canadezen ook de software van de Italianen konden overnemen. “Toen kwam de verdere ontwikkeling in een stroomversnelling”, getuigt Loicq. Het praktijkbedrijf in Pepingen had inmiddels echter afgehaakt. Het zou tot 2016 duren vooraleer er met Bert Wauters een nieuwe kandidaat gevonden werd die het erop wou wagen. “In april 2016 brachten we de hardware van Pepingen over naar Sleidinge”, vertelt Loicq. “We konden eindelijk aan de slag met de geheel nieuwe software.”
Voor de volledige reportage klik Automatische bronstcontrole nu klaar voor praktijk
Nog vragen? Bezoek dan de Agridagen en spreek er de mensen van NoHow op aan (stand 4332 hal 4)
Bron: Varkensbedrijf – editie januari 2018
